een liefdesgeschiedenis

Diesel is hier komen logeren, als lover voor Anemoon.

Maar dat paren, dat valt nog helemaal niet mee hoor!
Niet als je een jonge, maagdelijke kater bent, die nog nooit een meisje heeft gezien, en je moet met een jonge, al even maagdelijke poes.
Het begint hier als volgt:

Dag 1 : Terwijl onze Anemoon zich op de vloer verleidelijk op haar rugje etaleert en met haar ogen draait, klimt Diesel rustig op de tafel alwaar hij zichzelf langdurig en met grote aandacht begint te bekijken in de grote spiegel. Alles is in orde, zie ik hem denken. Daar blijft het bij.
Zij rollen, en hij spiegelkijken.

Dag 2. Ze zitten nu al samen op tafel. Als Anemoon héel voorzichtig een hapje neemt uit de etensbak die ook op tafel staat, doet Diesel nog steeds of hij haar eigenlijk niet opmerkt. Maar dan opeens ontwaakt toch eindelijk het beest in die slome. Hij springt pijlsnel en woest bovenop haar, en bijt haar daarbij zo keihard in haar rug - hoe kon hij immers weten dat dat haar nek moest zijn - dat ze zich kapot schrikt en hem met alle nagels die ze heeft venijnig te lijf gaat. Terug bij af dus.

Dag 3. Ze mogen samen in de tuin. Blijven wel in elkaars buurt, want Anemoon heeft haar belangstelling nog altijd niet verloren. Maar nu is hij bang voor haar nagels, dus het woeste bespringen blijft achterwege. Op gepaste afstand van elkaar, slenteren ze besluiteloos door de zon heen en weer. Zéer opwindend.

Dit kan lang gaan duren…

Dag 4. Poontah begint ook veel belangstelling te krijgen voor onze gast. Dat zien we graag, dus ze mag erbij. Voor de overzichtelijkheid gaat Anemoon even weg.
Er wordt geneusd, en door de tuin gewandeld. Poontah kruipt telkens onder een tuinstoel, zodat D. er net niet bij kan. Tenslotte een lichte verbetering: ze kruipt óp een tuinstoel, en dan kijkt hij van achteren door de tralies: dat kunnen ze allebei wel aan.

tralies

Verbroederd belanden ze tenslotte binnen, ik hou Poontah voorzichtig een beetje vast, in haar nekvel. Dat vindt ze best. Diesel nadert eveneens voorzichtig, een slechte ervaring rijker immers….Maar dan…o stommerd, hij maakt weer precies diezelfde woeste sprong, met diezelfde veel te harde rugbeet. Poontah gillend weg, mij lichtgewond en verslagen, Diesel alleen maar verslagen achterlatend.

Hoe brengen we dat beest manieren bij??? En het is zo'n lieverd, ik wil hem zo graag voor ze. Z'n staart is wel een meter lang, en ach, "een beetje dom", dat komt immers in de beste families voor?

Dag 5. Er gloort hoop!
Hij begint beter de weg te leren, en vooral Poontah is verrukt van hem. Anemoon wordt nu een beetje versmaad, in mijn mensenogen, maar zelf heeft ze nergens last van, en springt vrolijk achter die twee aan door de regen.
Onbevrucht, vrees ik, want toen Poontah nog niet meedeed kon Diesel het nog niet. Maar minstens één nestje zou er toch wel eens kunnen komen. Zwart met rood en allemaal staartjes van een meter, wat kan je mooier wensen?

terug